Author: Demetra Michael

Α’ Δημοτικό Κολοσσίου

Τεύχος 1

Σεπτέμβρης-Δεκέμβρης 2016

Μαθητικές περιπλανήσεις

Τι να λέει ο δικός μου παπαγάλος;

Γεια σας! Με λένε Άννα και είμαι παπαγαλίνα! Είμαι από το Κολόσσι. Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το γαλάζιο και το πορτοκαλί. Μπορώ να λέω «καλησπέρα», «καληνύχτα» και «καλημέρα». Ξέρω να παίζω επιτραπέζια! Ξέρω επίσης να διαβάζω. Οι γλώσσες που μιλάω είναι: ρωσικά, γαλλικά, ελληνικά και τώρα μαθαίνω ισπανικά. Εύχομαι να μείνω για πάντα εδώ!!!
Έλλη Σιήττα

Γεια σας! Είμαι η Άννα. Έχω πολλά χρώματα πάνω μου όπως το κόκκινο, το μπλε, το πράσινο και το πορτοκαλί. Επίσης, έχω και ροζ. Είμαι πολύ σοφός. Γνωρίζω αγγλικά και σπάνια τα ελληνικά. Είμαι ζωηρός και μου αρέσει να παίζω πολλά παιχνίδια και κρυφτό στα σπίτια με τα παιδιά που με φροντίζουν. Είναι πολύ ωραία η οικογένειά μου. Έχουν πολλά παιχνίδια στο σπίτι μου.
Σάρα-Τζέην Χιουζ

Ο δικός μου παπαγάλος συστήνεται

Καλησπέρα σας! Είμαι η Γεσθημανή. Είμαι στο Κολόσσι. Ξέρω να κάνω ποδήλατο. Κάνω Αγγλικά για να μην έχω τίποτα στο σπίτι. Αγαπώ τη γιαγιά μου και τον παππού μου επειδή μου κάνουν τα καλύτερα φαγητά και πηγαίνουμε στο πάρκο. Εκεί παίζω και πάω στο σπίτι και κάνω τα μαθήματά μου.
Γεσθημανή
Γεωργίου
Γεια σας! Με λένε Χρίστο. Είμαι από την Κύπρο. Είμαι σοφός. Μου αρέσει να μιλάω ξένες γλώσσες. Μου αρέσει να παίζω με τους φίλους μου. Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το πράσινο. Περνάω τέλεια με τον ιδιοκτήτη μου.
Χρίστος Σοφρωνίου

Σε αυτό το τεύχος θα βρείτε:

Ο δικός μου / παπαγάλος	1
Η ιστορία από το κόμικ ¨Χωχαρούπα¨	2
Περιγράφω τη Χωχαρούπα	2
Ταξίδι στο / διάστημα	3
Ο αϊτός και το αηδόνι	3
Τα χελιδόνια ταξιδεύουν	4
Η ιστορία του τζίτζικα	5

Ι
Ιστορίες με ιππότες, μάγους, πριγκίπισσες και λυχνάρια μαγικά	6, 7
Μια μέρα με τον Αϊ-Βασίλη	7

Αγαπητοί αναγνώστες,
Κρατάτε στα χέρια σας το 1ο τεύχος της εφημερίδας της τάξης μας! Ένα τεύχος γεμάτο από δημιουργικές εργασίες που έκαναν τα παιδιά και θέματα με τα οποία ασχολήθηκαν στα πλαίσια του μαθήματος «Γλώσσα και Πολιτισμός».
Απολαύστε την! Την έφτιαξαν με πολλή όρεξη και μπόλικο κέφι!
Καλή ανάγνωση!

Γράφω την ιστορία από το κόμικ « Χωχαρούπα »

Μια ηλιόλουστη μέρα, ένα κοριτσάκι που την έλεγαν Άννα περπατούσε στο δρόμο με το ποδήλατό της. Σε λίγο, ήρθε η Νου. Τη Νου την έστειλε η μαμά της να πάει να φέρει νερό. Την Άννα, δεν την άφηνε η μαμά της να πάρει μεγάλο ποδήλατο. Στο δρόμο συνάντησαν ένα αγόρι, το Ραφαέλ. Ο Ραφαέλ είπε στα κορίτσια ότι στη χώρα του δεν έχει νερό γι’ αυτό θα πήγαινε στη Χωχαρούπα. Τα κορίτσια τον ρώτησαν: «Να έρθουμε κι εμείς μαζί σου;» Ο Ραφαέλ τους είπε ότι είναι πολύ μακριά. Τους είπε ότι είναι πολύ ωραία χώρα, έτσι ξεκίνησαν και πήγαν όλοι μαζί.
Χρύσα Βάσου
Μια ηλιόλουστη μέρα ένα κοριτσάκι, η Άννα, πήγε βόλτα με το ποδήλατό της. Συνάντησε τη Νου που ήταν κι αυτή λυπημένη. Σε λίγο είδαν το Ραφαέλ. Τους είπε ότι στη χώρα του η γη ξεραίνεται, το χορτάρι δε φυτρώνει και τα ζώα διψούν. Πήγαινε να βρει τη Χωχαρούπα. Ναι! Είναι μια πόλη ονειρεμένη με ψηλά δέντρα και καταπράσινη χλόη. Όλα τα παιδιά έχουν λουλούδια στο σπίτι τους, νερό, τροφή, παιχνίδια. Έτσι όλοι μαζί πήγαν στη Χωχαρούπα.
Χάρης Στυλιανίδης

Περιγράφω τη Χωχαρούπα

Η Χωχαρούπα είναι μια χώρα όμορφη. Είναι μια χώρα που βρίσκεται μακριά. Η Χωχαρούπα είναι πανέμορφη. Έχει πολύ πράσινο, ψηλά δέντρα και καταπράσινη χλόη. Ο ουρανός της είναι καταγάλανος. Τα λουλούδια είναι πολύχρωμα. Τα παιδιά εκεί είναι χαρούμενα. Έχουν όλοι νερό, φαγητό και παιχνίδια. Παίζουν αγαπημένα διάφορα παιχνίδια και διαβάζουν μαζί. Δεν τσακώνονται, έχουν ειρήνη. Μου αρέσει πολύ η Χωχαρούπα επειδή έχει ωραία παιχνίδια. Μακάρι να ζούσα για πάντα εκεί. Θα ήθελα να ήμουν εκεί!
Δανάη Αριστοτέλους

Η Χωχαρούπα είναι μια χώρα χαρούμενη και ωραία. Είναι μια χώρα που βρίσκεται μακριά. Η Χωχαρούπα είναι πανέμορφη. Είναι όλο πράσινο και τα παιδιά παίζουν μπάλα. Ο ουρανός είναι καταγάλανος και έχει ουράνιο τόξο και σύννεφα. Επίσης, έχει λίμνη και συντριβάνι. Έχει πολλά σπίτια. Έχει και ένα παιδί που παίζει σκέητμπορτ. Η χώρα αυτή είναι μακριά. Θα ήθελα να ζω εκεί!
Γιώργος Στυλιανίδης

Η Χωχαρούπα είναι μια χώρα ευτυχισμένη. Είναι μια χώρα που βρίσκεται πολύ μακριά. «Η Χωχαρούπα είναι πανέμορφη. Έχει πολλά πράγματα για να δεις. Έχει πολύ καταπράσινη χλόη. Και το ουράνιο τόξο είναι κάθε μέρα στον ουρανό. Ο ουρανός της είναι καταγάλανος. Τα λουλούδια είναι πολύχρωμα. Τα παιδιά εκεί είναι χαρούμενα. Εκεί παίζουν αγαπημένα. Παίζουν τρεχτό, μπάλα και κολύμπι. Όλα τα παιδιά εκεί πηγαίνουν κολύμπι και όταν σχολάνουν από το σχολείο διαβάζουν. Μου αρέσει επειδή εκεί τα ζώα έχουν οξυγόνο, νερό και τρώνε φαγητό. Μακάρι να ήμουν εκεί. Ακόμη μου αρέσει επειδή έχει πολλά λουλούδια. Όμως εύχομαι να μείνει πάντα έτσι. Τα παιδιά εκεί έχουν ειρήνη και ζουν ευτυχισμένα.
Δημήτρης Παπαπέτρου

Σελίδα #

Μαθητικές περιπλανήσεις

Ταξίδι στο διάστημα

Μια φανταστική μέρα αποφάσισα να ταξιδέψω στο διάστημα. Ταξίδεψα με ιπτάμενο δίσκο και σε εξήντα περίπου λεπτά έφτασα στον Πλούτωνα. Όπως περπατούσα λίγο λυπημένος, σε λίγη ώρα είδα ένα εξωγηινάκι που ήταν πολύ καλό. Μετά μπήκε στη στολή μου επειδή ήταν πολύ μικρός. Τελικά μου είπε ότι πεινάει και θέλει φαγητό. Τότε φτιάξαμε ένα καινούριο ιπτάμενο δίσκο. Στη συνέχεια προχωρούσαμε με τον ιπτάμενο δίσκο οπότε πηγαίναμε σε κάθε χώρα για να βρούμε φαγητό.
Τελικά βρήκαμε φαγητό!!!
Έλλη Σιήττα

Μια φανταστική μέρα βρήκα το θάρρος να ταξιδέψω στο διάστημα. Ταξίδεψα με έναν ιπτάμενο δίσκο και σε ένα λεπτό πήγα στη Σελήνη.
Όταν πάτησα το πόδι μου ένιωσα λίγο φόβο. Μπροστά μου εμφανίστηκε ένας εξωγήινος. Μου είπε ότι έχασε τη μαμά της. Το όνομά της είναι Νίκη. Μετά παίξαμε τρίλιζα και κατασκευάσαμε ένα δίσκο.
Ύστερα πήγαμε να βρούμε τη μαμά της. Πήγαμε σε πολλούς πλανήτες. Σε μια φάση η Νίκη πείνασε. Επιτέλους βρήκαμε τη μαμά της Νίκης. Τους είπα ότι ήταν η ώρα να φύγω. Με χαιρέτησαν και μου είπαν να έρθω ξανά!!!
Σαββίνα Σωτηρίου

Δραματοποίηση του λαϊκού παραμυθιού: «Ο αϊτός και το αηδόνι»

- Είναι πολύ ωραίο αυτό το κελάηδισμα. Είναι όπως μια ωραία μουσική και σαν ένας τέλειος θησαυρός.
- Αλήθεια, είναι τόσο ωραίο το κελάηδισμά μου;
- Ναι, είναι τόσο ωραίο! Αηδόνι, θα μου μάθεις να κελαηδώ τόσο ωραία όσο εσύ;
- Μετά χαράς!
- Δεν τα καταφέρνω, φίλε μου.
- Δεν πειράζει, φίλε μου. Μπορείς να μου μάθεις να πετάω γρήγορα και να κουβαλάω πράγματα όπως αυτό το ρόιδι;
- Μετά χαράς.
- Φίλε μου, ούτε κι εγώ τα κατάφερα.
- Περνούσα από δω και σας άκουσα. Είναι καλύτερα να σας αρέσει αυτό που είστε παρά να θέλετε να μοιάσετε σε κάποιον άλλον.
Παναγιώτης Δημητρίου
- Γεια σου! Είμαι ο αϊτός. Πώς σε λένε; Θέλεις να πετάξουμε μαζί μέχρι το δάσος;
- Γεια σου κι εσένα! Είμαι το αηδόνι.
- Αηδονάκι, μπορείς να μου μάθεις να κελαηδώ όπως εσύ;
-Μετά χαράς, αϊτέ!
- Είναι δύσκολο να κελαηδώ όπως εσένα.
Θα μου μάθεις να φτερουγίζω ψηλά, κουβαλώντας αυτό το ρόιδι;
- Φυσικά! Πάντως μου είναι πολύ δύσκολο να κελαηδώ όπως εσένα.
- Και για μένα είναι δύσκολο να φτερουγίζω ψηλά.
- Είναι καλύτερο να σας αρέσει αυτό που είστε παρά να θέλετε να μοιάσετε σε κάποιον άλλον.
Χρίστος Χρίστου

Τεύχος 1

Σελίδα #

Τα χελιδόνια ταξιδεύουν σε άλλα μέρη μακρινά...

Business Name

Μια φορά και ένα καιρό, την άνοιξη, μια οικογένεια χελιδονιών γέννησε τρία μικρά χελιδονάκια. Το ένα ήταν αγοράκι, ο Φριφρής και οι δύο αδερφές του, η Ελίνα και η Ελίζα.
Το καλοκαίρι άρχισαν να κάνουν την εκπαίδευση για να πετάξουν. Η Ελίζα έτρεμε, το ίδιο και η Ελίνα αλλά ο Φριφρής δε φοβόταν και τότε άνοιξε τα φτερά του και πέταξε από πάνω απ΄ τον γκρεμό! Τότε πέταξαν και η Ελίζα κι η Ελίνα και τα κατάφεραν!!
Το φθινόπωρο άρχισαν να μαζεύουν τα πράγματά τους. Το χειμώνα έφυγε η οικογένεια του Φριφρή και πήγαν σε ζεστές χώρες. Η Ελίνα είδε δύο ανθρώπους, τη Σάρα και το Μάρκο. Έγιναν φίλοι αλλά μια μέρα έπρεπε να αποχωριστούν. Την επόμενη άνοιξη έγινε αυτό και πήγαν πίσω στη φωλιά τους. Και η Ελίζα τρεμούλιαζε και πήγε να φέρει κουνούπια, μύγες, σκουλήκια και τα πήρε στην οικογένεια της!
Κωνσταντίνα Σάββα

Την άνοιξη δυο χελιδόνια έφτιαξαν τη φωλιά τους στη στέγη ενός σπιτιού. Εκεί γέννησαν δυο αυγουλάκια. Τα κλώσησαν και σε λίγες μέρες γέννησαν δυο αυγουλάκια. Οι γονείς τους τα τάιζαν με μύγες και κουνούπια.
Το καλοκαίρι ετοιμάζονταν να φύγουν. Τα χελιδόνια κοίταζαν για τροφή. Τα χελιδόνια έμαθαν να πετούν.
Το φθινόπωρο άρχισε να βρέχει και τα χελιδόνια πήγανε στη θάλασσα και έκατσαν να ξεκουραστούν σε μια βάρκα και έτρωγαν το ψωμί από τους ανθρώπους.
Το χειμώνα έφτασαν στη Ρωσία τα χελιδόνια. Ζευγάρωσαν με άλλα χελιδόνια και έκαναν μικρά χελιδονάκια.
Την επόμενη άνοιξη τα χελιδονάκια έμαθαν να πετούν και έτσι επέστρεψαν στην παλιά τους φωλιά!
Νεοκλής Θεοφάνους

Την άνοιξη δυο χελιδόνια έφτιαξαν τη φωλιά τους στη στέγη ενός σπιτιού. Εκεί γέννησαν δυο αυγουλάκια. Τα κλώσησαν και σε λίγες μέρες βγήκαν από τα αυγά δυο χελιδονάκια. Οι γονείς τους τα τάιζαν με μύγες και κουνούπια.
Το καλοκαίρι τα μικρά χελιδονάκια άρχισαν να μεγαλώνουν και να πιάνουν δικά τους φαγητά.
Το φθινόπωρο άρχισαν τα πρωτοβρόχια και τα χελιδόνια δεν αντέχουν άλλο. Το χειμώνα βρέχει πάρα πολύ κ δεν μπορούν να μείνουν για πάντα στη φωλιά τους. Έτσι, ταξιδεύουν σε άλλες χώρες μακρινές.
Την επόμενη άνοιξη τα χελιδόνια γύρισαν στην παλιά τους φωλιά.
Σάρα-Τζέην Χιουζ

Ξαφνικά γεννήθηκαν δύο αυγά!!! Η Χελιδόνα μαμά πολύ χάρηκε για τα μικρά αυγά της. Όμως την άλλη μέρα βγήκαν από τα αυγά τους τα πουλάκια και η μαμά τους τα ονόμασε Έλενα και Ελένη.
Σε λίγο ήρθε το καλοκαίρι. Ήταν πολλή ζέστη. Ήρθαν δυο κοπέλες που τη μια την έλεγαν Νικολέτα και την άλλη Μιχαλίνα. Φώναξε η Νικολέτα:
-Κοίτα Μιχαλίνα! Έχει χελιδόνια! Πώς σας λένε;
- Γεια σας! Αυτή είναι η Έλενα κι εγώ είμαι η Ελένη.
-Γεια Έλενα και Ελένη! Είσαστε πολύ γλυκές!
- Ευχαριστούμε πολύ!!
Ήρθε το φθινόπωρο. Φώναξε η Ελένη:
-Γεια σας! Τώρα πρέπει να φύγουμε, να πάμε σε άλλη χώρα ζεστή.
-Εντάξει χελιδόνια. Καλό ταξίδι! Σοφία Παραντίζ

Η ιστορία του τζίτζικα
Γράφω τη δική μου ιστορία χρησιμοποιώντας τις λέξεις:
τζίτζικας, δέντρο, ακορντεόν, τσίρκο, πριόνι, τρένο, ομπρέλα, σπίρτο, σκούπα

Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε μια ακρίδα. Ζούσε σε ένα δέντρο. Και άκουσε το τσίρκο και έτρεξε για να πάει εκεί . Εκείνη την ώρα άρχισε να βρέχει. Τότε άνοιξε την ομπρέλα του. Και πήγε εκεί. Πήγε και ένας κλόουν με το ακορντεόν του. Μόλις τελείωσε το τσίρκο, έφυγε. Μόλις πήγε στο δέντρο, είδε ένα άνθρωπο να κόβει το κλαδί με ένα πριόνι. Ευτυχώς, τον σταμάτησε και πήγε να ανάψει τα φώτα για να καθίσει να ξεκουραστεί. Αλλά του κόπηκε το ρεύμα και άναψε ένα σπίρτο. Όταν ξεκουράστηκε πήγε να μαζέψει τα φύλλα με μια τσουγκράνα. Και όταν τελείωσε πήγε μια βόλτα με το τρένο. Όταν επέστρεψε, πήγε να κοιμηθεί.
Παναγιώτης Δημητρίου

Μια φορά ζούσε ο τζίτζικας και ο Μάριος. Ο τζίτζικας ήθελε να πάει στο τσίρκο αλλά έβρεχε και δε μπορούσε. Γι’ αυτό πήρε την ομπρέλα και ξεκίνησε το δρόμο. Όταν έφτασε, είδε ένα πολύ όμορφο δέντρο αλλά όταν μπήκε, ήρθε ο Μάριος και τον έδιωξε. Έτσι του ήρθε μια ιδέα. Η ιδέα του ήταν να πάει στο τρένο. Στο τρένο βρήκε ένα ακορντεόν και μια σκούπα. Έπιασε το ακορντεόν. Όταν έπαιξε με το ακορντεόν έγινε φασαρία και το τρένο πάλι έδιωξε τον τζίτζικα. Ευτυχώς που βρήκε ένα τόπο ελεύθερο που ήταν ένα σπίτι φτιαγμένο από σπίρτο και το κρεβάτι από πριόνι. Έτσι έζησε πολύ ωραία!
Σοφία Παραντίζ

Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένα τζίτζικας που ζούσε σε ένα δέντρο ενός σπιτιού. Εκεί κοντά υπήρχε ένα δάσος και ο τζίτζικας ήταν ο καλύτερος που έπαιζε ακορντεόν. Μια μέρα αποφάσισε να πάει σε ένα τσίρκο για να ακούσουν οι άνθρωποι τον τζίτζικα που έπαιζε ακορντεόν.
Το φθινόπωρο ο άνθρωπος που ήταν δίπλα από το δέντρο πήρε την τσουγκράνα και έπαιρνε τα φύλλα που ήταν κάτω από το δέντρο. Μια μέρα ο τζίτζικας όταν ξύπνησε είδε ένα σπίρτο. Ήταν αναμμένο και γύρω του είχε άλλα σπίρτα. Πήρε μια πέτρα και την έβαλε πάνω στο σπίρτο για να σβήσει η φωτιά.
Μια ηλιόλουστη μέρα πήγε περίπατο. Μετά από λίγες ώρες άρχισε να βρέχει. Είδε ένα κατάστημα που είχε ομπρέλες και έτρεξε να αγοράσει μια ομπρέλα.
Ύστερα πήγε στο σπίτι του και είδε ένα άνθρωπο με ένα πριόνι. Ο τζίτζικας του είπε: «Όχι, δε θα το κόψεις».
Μια μέρα αποφάσισε να φύγει για πάντα. Πήρε ένα τρένο και έφυγε για πάντα.
Νεοκλής Θεοφάνους

Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένας τζίτζικας που το σπίτι του ήταν ένα πολύ μεγάλο δέντρο. Έπαιζε ακορντεόν που του άρεσε πολύ. Ύστερα γύρισε και είδε ένα σπίρτο πάνω στο σπίτι του. Κάηκε το σπίτι του και βρήκε άλλο σπίτι που ήταν το σπίτι του. Ήταν μεγάλο και ζούσε όμορφα εκεί και δε βγήκε ποτέ από το σπίτι του. Ζούσε ωραία και όμορφα!
Αλέξανδρος Πέρδικος

Ιστορίες με ιππότες, μάγους, πριγκίπισσες, λυχνάρια μαγεμένα!

Ο μάγος και η πριγκίπισσα
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας μάγος πάνω σε μια άμαξα. Καθώς προχωρούσε, είδε από μακριά ένα κάστρο που έμοιαζε έρημο. Αποφάσισε να μπει μέσα.
Καθώς περπατούσε μέσα στο κάστρο, είδε 100 δωμάτια μπροστά του. Προχώρησε και είδε στο δρόμο του μια όμορφη πριγκίπισσα που φορούσε μια λαμπερή κορώνα στο κεφάλι. Ο μάγος ρώτησε την πριγκίπισσα: « Πώς σε λένε»; Αυτή όμως δεν απάντησε.
Ξαφνικά, ένα τζίνι πετάχτηκε μπροστά του. Ήταν μέσα σε ένα βάζο στην άκρη του δρόμου. Ήταν ένα τζίνι μαγικό! Το τζίνι είπε στο μάγο ότι θα έχει τρεις επιθυμίες. Ο μάγος σκέφτηκε την πρώτη του επιθυμία: Να ζητήσει να του μιλήσει η πριγκίπισσα! Το τζίνι του είπε: «Μετά χαράς»!
Χρύσα Βάσου

Ο Σέντρικ και ο Φίλιπ
Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένας ιππότης που ήταν πάνω σε ένα άλογο ολόασπρο. Τότε από μακριά είδε ένα κάστρο που ήταν ενός μάγου. Τότε όταν ήρθε ο μάγος του είπε:
-Γεια σου! Είμαι ο Σέντρικ, ένας μάγος. Εσύ, ποιος είσαι;
-Γεια! Είμαι ο Φίλιπ. Μη μου κάνεις κακό!
-Μα τι είναι αυτά που λες; Πώς να σου κάνω κακό;
Σε μια στιγμή άνοιξε η πόρτα και εμφανίστηκε μια πριγκίπισσα που φώναξε:
-Άντε, έλα!
-Περίμενε, έχει ένα κλειδί!
-Φέρε το εδώ τώρα για να το δω.
Τότε, έτρεξε να το φέρει ο πατέρας της! Μόλις της το έφερε ο μπαμπάς της, ξαφνικά έγιναν φίλοι όλοι εκτός από τον μάγο. Τότε πήγε και έπιασε τον Φίλιπ και έφυγε. Και τότε είπε:
-Έχασα τους φίλους μου!
Και πήγε στο κρεβάτι της και ο μπαμπάς της αποκοιμήθηκε!
Κωνσταντίνα Σάββα

Ο ιππότης
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ιππότης που ήταν πάνω σε μια άμαξα. Καθώς προχωρούσε είδε από μακριά ένα πανέμορφο φανταχτερό παλάτι. Μόλις άνοιξε η πόρτα, ήταν ένας βασιλιάς και μια πριγκίπισσα. Τον φιλοξένησε σαν δικό του παιδί ο βασιλιάς.
Ο ιππότης στο παλάτι έφτασε για ένα και μόνο λόγο. Να ζητήσει τη βοήθεια του βασιλιά για τη στεναχώρια που περνούσε για τον πατέρα του. Ο πατέρας του ιππότη ήταν άρρωστος και δεν είχε χρήματα να αγοράσει τα φάρμακα. Ο βασιλιάς δεν του αρνήθηκε γιατί τον συμπάθησε και τον αγάπησε από την πρώτη στιγμή που τον είδε και με αυτή του την πράξη έδειξε την ανθρωπιά και το χαρακτήρα του.
Από εκείνη την ώρα και μετά, φυσικά έγιναν όλα όπως ο βασιλιάς είχε διατάξει τους δούλους του παλατιού. Να βοηθήσουν τον ιππότη με ό,τι ήθελε. Χωρίς να το σκεφτεί, ζήτησε από τον κόσμο του να ετοιμάσουν γλέντια γιατί παντρεύει την πριγκίπισσα του μαζί με τον ιππότη.
Δανάη Αριστοτέλους

Ο ιππότης και το τζίνι
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας ιππότης που ήταν πάνω σε ένα άλογο. Καθώς προχωρούσε, είδε ένα τεράστιο κάστρο.
Πλησίασε και είδε ένα πανύψηλο βασιλιά και δίπλα του ήταν η βασίλισσα και η κόρη τους.
Καθώς έφευγε, είδε ένα τζίνι. Το τζίνι έβγαινε μαγικά από ένα λυχνάρι. Όταν έτριβες το λυχνάρι τρεις φορές έβγαινε το τζίνι και σου ζητούσε να κάνεις μια ευχή. Ο ιππότης ζήτησε από το τζίνι μια ευτυχισμένη οικογένεια. Το τζίνι του είπε: «Πολύ ευχαρίστως».
Σε λίγο καιρό ο ιππότης απέκτησε μια υπέροχη οικογένεια. Το τζίνι και ο ιππότης έμειναν για πάντα φίλοι και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Χρίστος Χρίστου

Ο μάγος και το μαγικό
λυχνάρι
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας μάγος που ήταν πάνω σε μια άμαξα. Καθώς προχωρούσε είδε από μακριά ένα μεγάλο και πανέμορφο κάστρο που έμοιαζε έρημο. Πλησίασε και άνοιξε την τεράστια πόρτα. Μπήκε μέσα στο κάστρο και περπάτησε στους σκοτεινούς διαδρόμους. Ξαφνικά ο μάγος είδε ένα χρυσό και μαγικό λυχνάρι. Το έτριψε και τότε εμφανίστηκε ένα τζίνι. Ο μάγος του ζήτησε να γεμίσει όλο το κάστρο με ανθρώπους. Το τζίνι πραγματοποίησε την ευχή του καλού μάγου. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Χάρης Στυλιανίδης

Ο ιππότης
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας ιππότης κι ένας μάγος. Ο ιππότης καθόταν στο άλογο και ο μάγος καθόταν στην άμαξα. Ξαφνικά ο ιππότης είδε ένα κάστρο. Ακούστηκε ένα «μπουμ» και αμέσως πετάχτηκε ένα μεγάλο κλειδί πάνω στον ιππότη. Ο ιππότης κατρακύλησε και άνοιξε το βασίλειο. Τότε είδε ένα βασιλιά που καθόταν πάνω στο θρόνο του. Έκανε τις δουλειές του. Ξαφνικά ήρθε ένα τζίνι. Πλησίασε τον ιππότη και του έδωσε πράγματα πολλά!!! Τέλος.
Αλέξανδρος Πέρδικος

Ο ιππότης
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας γενναίος και όμορφος ιππότης που ήταν πάνω σε ένα μαύρο, γρήγορο άλογο. Καθώς προχωρούσε είδε από μακριά ένα πανέμορφο, πανύψηλο παλάτι που έμοιαζε έρημο. Πλησίασε και χτύπησε την ξύλινη πόρτα. Δεν του άνοιξε κανένας και έτσι αποφάσισε να πάει βόλτα γύρω από το παλάτι. Ξαφνικά είδε μπροστά του ένα χρυσό, τεράστιο κλειδί. Αμέσως το άρπαξε για να ξεκλειδώσει την πόρτα. Όταν μπήκε στο παλάτι είδε ένα βασιλιά, τη βασίλισσα και την όμορφη κόρη τους. Τους κρατούσε φυλακισμένους ένας κακός βασιλιάς γιατί ήθελε το παλάτι για δικό του. Ο ιππότης όμως, που ερωτεύτηκε την πριγκίπισσα, τους ελευθέρωσε! Παντρεύτηκαν και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
Γιώργος Στυλιανίδης

Ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας όμορφος ιππότης που ήταν πάνω σε άλογο. Καθώς προχωρούσε είδε από μακριά ένα πανέμορφο κάστρο και είδε μια πριγκίπισσα μέσα. Όταν πλησίασε στο κάστρο είδε ένα μάγο. Ξαφνικά μπροστά του είδε ένα κλειδί. Το πήρε και πήγε να ανοίξει το κάστρο για να σώσει τη πριγκίπισσα. Έσωσε την πριγκίπισσα και την πήρε μαζί του στο παλάτι.
Γεσθημανή Γεωργίου

Μια μέρα με τον Αϊ-Βασίλη

Το βράδυ της παραμονής Χριστουγέννων η μαμά μου κι εγώ είχαμε πολλή δουλειά. Η μαμά μου έκανε φαγητό για τους καλεσμένους κι εγώ έφτιαχνα κάρτες για τους φίλους μου.
Όμως κάτι άκουσα... Σαν κάποιος να χτυπά. Κοιτάζω και τι να δω; Ήταν ο Αϊ-Βασίλης και έβαλε τα δώρα μας κάτω από το δέντρο. Με είδε και με πήρε μαζί του στο εργαστήρι του.
Ήταν πολύ ωραία γιατί έπαιξα με τα ξωτικά και τα βοήθησα να τυλίξουν τα δώρα. Κάθε χρόνο βοηθούσα τα ξωτικά και έφτιαχνα τα δώρα. Μια μέρα ζήτησα από τον Αϊ-Βασίλη αν μπορώ να φέρω και τους φίλους μου στο εργαστήριό του και μου είπε ότι μπορούμε. Από τότε γίναμε πιο πολλά ξωτικά και τα Χριστούγεννα κάνουμε πιο πολλά δώρα και προλαβαίνουμε να παίρνουμε πιο γρήγορα τα δώρα.
Δημήτρης Παπαπέτρου

Ένα βράδυ καθώς πήγα να κοιμηθώ άκουσα ένα θόρυβο. Ακούστηκε κάπως έτσι: «Χο, χο, χο». Κοίταξα στο παράθυρό μου και τι να δω; Είδα τον Άη Βασίλη που έμπαινε μέσα στο σπίτι μου και πρόλαβα να δω τι φορούσε: Κατακόκκινη στολή, γυαλιστερές μπότες και τα άσπρα γένια και μουστάκια που γέμιζαν το καλοκάγαθο πρόσωπό του.
Ξαφνικά με πήρε μαζί του και πήγαμε να μοιράσουμε τα δώρα. Αλλά σε μια στάση κουράστηκαν οι τάρανδοι και ήρθαν άλλοι τάρανδοι και φύγαμε. Έτσι φύγαμε και πήγαμε να μοιράσουμε τα δώρα στα σπίτια των παιδιών.
Από τότε και κάθε χρονιά ήμουν ο βοηθός του Άη Βασίλη.
Σαββίνα Σωτηρίου